Loading...

Introduction

Brave adventurers of the new world, welcome! To define this land is impossible, for what we seek here is not yet known. To explore beyond the borders of time is our ultimate goal. We walk close to the edge of the present — watching and reflecting on what each breath brings. Here is where you will find our accounting. Please, excuse us for any lack of delicacy, for the only truth we know and report is our own.

 

Rasa Darurat

Ah, innocentes sumus, non—
non propter ea quae facimus,

non propter cicatrices quas relinquimus.

Problema, mea cara,

est vacuitas quam serimus,

itaque ex falso fonte bibimus

dum terra metit quod nobis opus est.

Numquam de serendo cogitamus, non…
solum ut postea metemus.

Omnia quae tangimus in plastica vertuntur,

omnia quae gustamus fiunt addictiva,

interdum venenum,

semper illum pulsum, illum impulsum persequentes,

qui mundum ad voluntatem nostram flectit.

Oh, occidemus, destruimus,

sola voluptate supervivimus,

sine interrogatione, sine cessatione,

sine audacia interrogandi.

Cyclus sine fine vertitur,
speciebus perguntur,
dum nosmetipsos laedimus
et mundum:

Flumina veneno suffocantur,
insecta mordent quasi culpa,
animalia evanescunt,
currus moveri desinunt,
faunam obliviscimur,
floram obliviscimur,
umbilicos nostros intuemur,
problema post problema,
vacuitatem vorticosam.

Rogamus, damus,
humanitati adhaeremus,
responsa precamur quae nihil nos docent, heu,
nihil nos docent.

Venenis medicamenta, quae appellantur, fabricamus,
vulnera curantes quae nata sunt
ex implacabilibus machinis industriae.

Producendi causa consumentes,
consumentes propter consumptionem,
nihil domantes, nihil dominantes,
in circulo destructivo capti.

Parvus est noster spatium, heu,
tamen illusiones persequimur,
fames nos velut tempestas agit,
cupiditas velut ferrum premit.

Non sumus infiniti —
iuvenes sumus,
pulsamus, ardimus, dolemus.

Nec malum est, non,
donum est, crudum et tonitruans,
pulsus sub costis tuis,
vibratio terrae in omni spiritu.

Sere antequam scribas,
crea antequam cor tangas,
vive antequam narres.

Vive antequam dicas,
senti antequam loquaris,
ama antequam moriaris,
move antequam quiescas.

Omnia quae destruimus renasci possunt, mea cara.

Omnis flumen, omnis arbor, omnis pulsus—
adhuc ea tangere possumus,
adhuc ea sentire possumus,
adhuc ea nostra facere possumus.

Itaque in terram perge,
in ignem perge,
in pectus tuum perge, percute,
percute,
percute…
donec mundus meminerit
quomodo verberare,
quomodo vivere,
quomodo fortiter sentire.

Ventos do Destino

Caminhos que se cruzam,

Como as linhas invisíveis dos ventos,

Trazem a alegria de uma brisa leve em um dia quente,

E compartilham a incerteza de quao duradoura será sua passagem,

Que ao cesar nos deixa com a saudade do sentir.

Caminhos que se separam,

Deixando na memória de nosso encontro,

Um misto de dor e gratidão,

Marcado por lágrimas que escorrem sobre um sorriso triste.

Assim como o vento, que viaja sem saber seu rumo,

continuo meu caminho pela estrada incerta do destino,

para quem sabe um dia,

sentir novamente o calor do nosso encontro.

Vai em paz meu ídolo. Sua passagem foi marcada por uma luz brilhante que vou sempre carregar comigo.

Em sua memória L.S.M.

MUSIC SUGGESTION

Music by Radio Paradise
0
    0
    Your Cart
    Your cart is empty